De Europese Centrale Bank (ECB) moet strenger en sneller optreden tegen banken met te veel rommelkredieten. Dat concludeert de Europese Rekenkamer in een uitgebreid onderzoek naar het functioneren van de centrale toezichthouder. De Rekenkamer is in het algemeen te spreken over het toezicht op Europese banken. Maar de ECB meet in bepaalde gevallen wel met twee maten, is het oordeel. Dit gebeurt bij de aanpak van banken met te veel leningen op de balans waarop al meer dan negentig dagen niet is afgelost, zogenoemde non-performing loans. Een bank met te veel wanbetalers kan door zijn buffers zakken en omvallen als die leningen moeten worden afgeschreven. “De ECB doet goed werk. Maar we zien dat de ECB bij sommige risicovolle banken meer rigoureus had kunnen optreden”, zegt Rekenkamerlid Mihails Kozlovs. Een van de belangrijkste taken die de ECB kreeg toen die bank eind 2014 het toezicht op grote banken in eurolanden overnam van nationale toezichthouders, was het opruimen van het grote aantal rommelkredieten bij banken. Toen bestond gemiddeld ruim 7 procent van de bankbalansen uit dit soort kredieten. Dit percentage was pas vorig jaar teruggebracht tot minder dan 2. Dat duurde volgens de Europese Rekenkamer te lang, vooral doordat de ECB de ene bank anders aanpakte dan de andere. Banken uit het zuiden van Europa, waarbij soms een kwart van de balans bestond uit leningen van wanbetalers, kregen bijvoorbeeld langer de tijd om problemen op te lossen dan banken met weinig wanbetalers. En na het uitbreken van de coronacrisis moesten banken meer dan een jaar wachten op de beoordeling van de ECB over de risico’s in hun kredietportefeuilles. En dat duurde te lang, vindt de Rekenkamer, want in de tussentijd kan de situatie bij een bank alweer veranderd zijn. Dat het zo lang duurde komt volgens de Rekenkamer mede door een tekort aan personeel bij de ECB voor toezichthoudende taken. Ook zou er niet efficiënt genoeg worden gewerkt.