In een theehuis in het oude centrum van de Iraakse stad Mosul staat de televisie de hele dag aan. Klanten kijken naar het oorlogsgeweld in Oekraïne. “Herkenbaar”, zucht Firas en hij neemt nog een slok van zijn mierzoete thee. “Wij weten maar al te goed wat oorlog betekent; het medeleven hier is dan ook groot.” Om de hoek loopt Abdulaziz Saleh met zijn team van Green Mosul tussen de puinhopen van de stad. Ze planten dit voorjaar 9000 bomen, verspreid door de stad. Bij de Nouri-moskee, waar het kalifaat van Islamitische Staat in 2014 werd uitgeroepen, staan alvast nieuwe olijfboompjes. “IS zaaide hier dood en verderf, en wij planten nu het leven”, zegt Saleh. Hij vertelt dat het idee ontstond door een berichtje op Facebook en Twitter over het aantal bomen dat de oorlog niet heeft overleefd. Saleh: “Ze werden in brand gestoken of gekapt om als brandstof te gebruiken in de winter. Nu wij op grote schaal herplanten, voel je het leven terugkomen.” Jarenlang leefden de inwoners van deze miljoenenstad onder het schrikbewind van de moslimextremisten. Toch besloten veel mensen te blijven. Bij de maandenlange strijd om de stad te bevrijden van IS werd een groot deel van Mosul verwoest. Saleh: “Wij hebben Mosul nooit verlaten. We hebben alles hier doorstaan omdat we zo van deze stad houden en een sterke band voelen. En nu zijn wij hier en de terroristen zijn gevlucht.” Al zijn vrijwilligers komen samen in de universiteit van Mosul. Ook de campus was ingenomen door IS, de laboratoria werden gebruikt om bommen te fabriceren. Veel ruiten zijn nog gebroken. Maar de studenten lopen weer af en aan, op weg naar de collegezalen. Ook de bekende schouwburg van Mosul ligt in puin. Honderden duiven hebben hun nest gebouwd in het kapotte dak. Toch klinkt er muziek. Correspondent Daisy Mohr bezocht de schouwburg van Mosul en ontmoette daar een muzikant die niets liever wil dan weer concerten organiseren: Even verderop, op het centrale plein waar IS nog niet zo lang geleden mensen onthoofdde, neemt Marwan nu foto’s van jongeren die poseren voor de fontein. Voor nog geen euro maakt hij hippe portretten van voorbijgangers. Niet alleen Marwan heeft zijn haar in een hoge kuif. “Habibi haar,” legt Wissam uit. Hij is hier vanmiddag met een groep vrienden naartoe gekomen. “Sinds de val van het kalifaat mag je je haar weer zo dragen als je wil.” Hoge kuiven dragen ze, soms geverfd in verschillende kleuren. “Ik voel me vrij als ik mijn haar zo draag,” zegt Wissam en hij glimlacht voor de zoveelste foto. “Deze stijl was absoluut verboden onder IS. De boete voor de kapper was nog hoger dan voor de klant. Je kon zelfs in de gevangenis terechtkomen”, vertelt kapper Abou Nour. Zijn kapsalon lag in puin maar is inmiddels weer opgeknapt. “Heel lang mochten we hier niet doen wat we wilden, leefden we ondergronds in grote angst. Iedereen in Mosul heeft wel iets of iemand verloren,” zegt hij en hij slikt. “Het waren deprimerende jaren. Maar nu komt het leven hier langzaam terug.”