Op de Dam in Amsterdam wordt vandaag opnieuw gedemonstreerd om steun te betuigen aan vrouwen in de Verenigde Staten. Eind vorige week vernietigde het Hooggerechtshof in de Verenigde Staten eerdere uitspraken die het recht op abortus landelijk verankerden. Daarmee is de abortuswetgeving weer in handen van staten, wat er al toe heeft geleid dat tientallen staten zwangerschapsbeëindiging illegaal hebben verklaard. Ook al voor de uitspraak van het Hooggerechtshof woedde in de Verenigde Staten een hevig debat over abortus. En ook in Nederland merken betrokkenen dat de discussie over dit onderwerp is opgelaaid. Rob Benschop, directeur van abortusklinieken in Amsterdam en Heemstede, ziet bijna wekelijks anti-abortusdemonstranten bij zijn klinieken. “De demonstranten worden steeds militanter en agressiever. Ik denk dat dat is overgewaaid uit Amerika. Eerder hadden we wel eens groepjes biddende mensen, maar de toon is veranderd.” Sommige betogers roepen vrouwen na of klampen hen aan als ze naar binnen willen. Er worden ook spandoeken getoond met bloederige beelden, zegt Benschop. “In Nederland hebben we het recht op demonstratie en dat is prima, maar ik vind dat deze actievoerders hier niet horen. Ga op een stadsplein of het Malieveld staan als je je punt wil maken.” Benschop merkt dat er ook geregeld discussies ontstaan tussen demonstranten en voorbijgangers. “We zien regelmatig schermutselingen tussen mensen die langs de actievoerders lopen en zich ermee gaan bemoeien. Dat gaat er niet altijd even vriendelijk aan toe”, zegt hij. Organisaties tegen abortus in Nederland zien de belangstelling groeien. Hun websites krijgen meer bezoekers, blijkt uit de jaarverslagen, en het aantal donaties van particulieren en bedrijven neemt toe. De 20-jarige Jolinde Hooglander uit Gouda is aangesloten bij ProLife Europe. Een organisatie die naar eigen zeggen niet tegen abortus is, maar ‘voor het leven’. “Ik ben hierin actief geworden nadat er in mijn omgeving een kind dood was geboren na 25 weken”, zegt Hooglander. “Kort daarna werd ik door iemand van ProLife aangesproken op straat en heb ik me bij hen aangesloten.” De strenge wetgeving in de Verenigde Staten is hoopgevend, zegt Hooglander. “In Nederland is heel lang geen ruimte geweest voor een gesprek over abortus. Door wat er in Amerika gebeurd is, lijkt het hier ook mogelijk om er weer meer over te praten. Ik verwacht niet dat er in Nederland regels veranderen, maar het hoopvolle van de wijzigingen in Amerika is dat je wel ziet dat verandering mogelijk is, zelfs in zo’n groot land.” Benschop heeft moeite met de hoeveelheid desinformatie die sommige actievoerders bij zijn klinieken voor de deur volgens hem verspreiden. “Ik heb weleens gedaan alsof ik een toevallige voorbijganger ben. Dan hoor je de grootste onzin van die demonstranten, dat is wel frustrerend. Zij komen bijvoorbeeld met cijfers over de hoeveelheid zelfmoorden onder vrouwen na een abortus, die helemaal niet kloppen en nergens op gebaseerd zijn. Wij als klinieken moeten ons – uiteraard – aan alle regels houden, maar zij mogen de grootste onzin verkopen.” Demonstreren bij een abortuskliniek voor de deur, dat wil Jolinde Hooglander niet. “Ik vind dat erg dubbel. Aan de ene kant is het goed dat vrouwen ook op het laatste moment nog horen dat er andere mogelijkheden zijn, maar het is wel erg heftig.” Ze gaat wel samen met andere ProLife-jongeren de straat op om het gesprek met voorbijgangers aan te gaan. “We leren op cursussen van alles over bijvoorbeeld de grens tot wanneer je een abortus mag ondergaan. Die informatie gebruiken we in gesprekken op straat. We spreken mensen aan en vragen wat hun visie is. Ons doel is niet om mensen over te halen of te overtuigen, maar om meningen uit te wisselen.” Vooral jongeren lijken open te staan voor zo’n gesprek. “De oudere generatie heeft nog meegemaakt dat er werd gevochten voor het recht op abortus”, zegt Hooglander. “Jongeren staan er vaak met een meer open blik in en staan open voor discussie.” Eerder legde NOSop3 al uit hoe de toegang tot abortus wereldwijd toe- of juist afneemt: