De Oekraïense legerleiding heeft de missie in de Azovstal-fabriek in Marioepol afgerond verklaard. Gisteravond kwam de evacuatie op gang van de laatste militairen die zich op het fabrieksterrein hadden verschanst. Daarmee is het definitieve einde van de militaire aanwezigheid van Oekraïne in Marioepol in zicht. De eerste groep van 264 militairen is gisteravond per bus geëvacueerd naar plaatsen die onder controle staan van pro-Russische rebellen. 53 zwaargewonde militairen zijn naar het ziekenhuis in Novoazovsk gebracht, zegt de Oekraïense onderminister van Defensie Maljar. 211 zijn geëvacueerd naar Olenivka. Gisteravond kwam een groep zwaargewonde militairen aan bij het ziekenhuis in Novoazovsk: De autoriteiten zeiden eerder dat er nog zo’n 600 Oekraïense militairen verschanst zitten in en rondom de staalfabriek. Maljar zegt dat alle evacués via een gevangenenruil met Rusland weer naar gebied zullen komen dat onder Oekraïense controle staat. Oekraïne probeert om ook de overgebleven militairen nog te evacueren. Volgens de legerleiding van Oekraïne hebben de militairen hun gevechtsmissie vervuld. Op zondag vrijgegeven beelden was te zien hoe een regen van vuur neerdaalde op de fabriek: Eerder op de dag zei het Russische ministerie van Defensie dat er een akkoord was bereikt over het evacueren van soldaten met verwondingen. De Oekraïense president Zelensky heeft vannacht in een videoboodschap ook gesproken over de evacuatie. Hij noemde het een moeilijke dag: “Maar deze dag, zoals alle andere dagen, is erop gericht om ons land en onze mensen te redden. Ik wil benadrukken dat Oekraïne zijn helden in leven nodig heeft.” Het Azovstal-complex was het laatste verzetsbolwerk van de zwaar gebombardeerde havenstad Marioepol. De fabriek is uitgegroeid tot een symbool van het Oekraïense verzet tegen Rusland. In een verklaring prijst de legerleiding de groep strijders, omdat ze met hun verzet tegen de Russen tijd hebben gekocht om de verdediging van andere plekken in Oekraïne op orde te krijgen: “De belangrijkste Russische troepen waren gebonden aan Marioepol, waardoor we de mogelijkheid hadden ons voor te bereiden en defensieve grenzen aan te leggen waar onze troepen nu nog steeds aanwezig zijn. We kregen de benodigde tijd om reserves op te bouwen, te hergroeperen en hulp van onze bondgenoten te krijgen.”