Meer dan veertig jaar na de moord op een jonge vrouw in de Amerikaanse staat New Hampshire zegt justitie de zaak te hebben opgelost. Volgens de openbaar aanklager in de staat is de dader gevonden met behulp van dna-analyse en forensische genealogische technologie, waarbij daders zelfs kunnen worden opgespoord aan de hand van dna van een familielid. De dader zal niet worden gestraft: hij overleed in 2005 aan een overdosis drugs. Op 28 september 1981 werd de 23-jarige studente Laura Kempton verkracht en vermoord. Ze werd door een agent levenloos aangetroffen in haar appartement. Er was een elektriciteitssnoer om haar enkels gebonden en een telefoonsnoer om haar nek en schouders. Er zat bloed op een kleed onder haar hoofd en uit de autopsie bleek dat ze aan hoofdletsel was overleden. Ter plaatse werd bewijsmateriaal verzameld, waaronder een sigarettenpeuk, een kussen en een glazen fles. Jaren later kon daaruit een mannelijk dna-profiel worden opgesteld. In de jaren na de moord werden vele aanwijzingen en mogelijke verdachten onderzocht, maar zonder succes. Vorig jaar sloegen een coldcaseteam van de politie, forensische laboratoria in New Hampshire en Maine, en een forensisch genetisch genealogisch bedrijf de handen ineen om de dader te vinden. Daaruit kwam een dna-match naar voren. De man die verantwoordelijk wordt gehouden voor de moord is Ronney James Lee, die in 1981 werkte als beveiliger. Hij was op het moment van de moord 21 jaar en was voor zover bekend geen bekende van het slachtoffer. In 2005 stierf hij op 45-jarige leeftijd aan een overdosis cocaïne. Het oplossen van de zaak na zo’n lange tijd “is een boodschap aan iedereen die slachtoffer is van een zaak die een cold case is geworden” aldus openbaar aanklager John Formella. “We zullen nooit stoppen met deze zaken. We zullen de slachtoffers nooit vergeten.” De familie van het slachtoffer uitte hun dankbaarheid aan de politie. “Hun ijver en vastberadenheid, samen met buitengewone persoonlijke inzet in de afgelopen decennia, hebben geleid tot dit moment voor Laura.”