Na een jarenlange zoektocht is er mogelijk toch een gegadigde om de Curaçaose raffinaderij weer nieuw leven in te blazen. Een Amerikaans/Braziliaans consortium met vooral Venezolaanse bestuurders gaat de komende twee maanden onderhandelen met Curaçao over de exploitatie van de raffinaderij en het beheer van de olie-overslagterminal op het eiland. Dat moet leiden tot een nieuwe leaseperiode van dertig jaar en een initiële investering van 650 miljoen dollar om de raffinaderij op te starten. Zo’n 2000 mensen zijn in die fase nodig als arbeidskracht. Als de raffinaderij eenmaal in bedrijf is genomen, moeten 800 mensen daar werk kunnen vinden. De zoektocht naar een nieuwe exploitant begon al in 2013, toen duidelijk werd dat het Venezolaanse staatsoliebedrijf PdVSA het leasecontract van de oude Shell-raffinaderij in 2019 niet verlengd kon krijgen. Een handvol internationale en lokale bedrijven heeft sindsdien geprobeerd in te stappen, maar dat ketste telkens weer af op politiek gekrakeel in Willemstad en de bemoeienis van Nederland. Den Haag zag om geopolitieke redenen niets in de komst van de eerste serieuze overnamekandidaat, het Chinese staatsbedrijf Guangdong Zhenrong. Het huidige consortium is twee weken geleden in het Curaçaose handelsregister ingeschreven onder de naam Caribbean Petroleum Refinery. Bestuurders van de holding en de werkmaatschappij zijn op één na allemaal afkomstig uit Venezuela. Bijna allemaal hebben ze een slechte band met het regime in hun moederland. Velen wonen daarom in de Verenigde Staten. De vraag is waar dit consortium zijn olie vandaan gaat halen. De Amerikaanse sancties tegen Venezuela worden weliswaar iets lichter, maar of er ruimte komt voor het nieuwe consortium om Venezolaanse olie te krijgen is volgens bronnen in Willemstad allerminst zeker. Aan de andere kant kan de oude raffinaderij met Venezolaanse of andere olie wel weer een rol van betekenis spelen, nu de gestegen olieprijs de olieraffinage op Curaçao weer rendabel kan maken. Ruim honderd jaar lang heeft de olie-industrie van Curaçao een welvarend land gemaakt. Maar onder Venezolaans beheer werd nauwelijks meer geïnvesteerd in de raffinaderij. Ook kreeg Curaçao te maken met een steeds actievere milieubeweging. Isla, zoals de raffinaderij in de volksmond heet, kon lang doorgaan met raffineren onder zeer vervuilende omstandigheden. Dat had het bedrijf te danken aan een milieuvergunning die het zelf mocht opstellen in de jaren ’90. De overheid wilde zelfs die zeer ruime normen niet handhaven en de rechtelijke macht kon met bestaande wetgeving nauwelijks optreden. De angst bij omwonenden van de raffinaderij is dat de overheid ook nu weer niet al te hoge milieueisen zal stellen. In een rechtszaak is aansluiting gezocht bij internationale wetgeving en is eindelijk vast komen te staan dat voortzetting van de raffinaderij onder de oude vergunningsnormen niet meer is toegestaan. Bij gebrek aan een deugdelijk normenstelsel is Curaçao verplicht de WHO-normen te volgen. En die zijn ongunstig voor de manier waarop de Isla de zeer zwavelhoudende zware olie uit Venezuela tot nu toe produceerde. De actiegroep Clean Air Everywhere is vorige week alvast een kort geding begonnen om de politiek van Curaçao eraan te herinneren dat er een vonnis ligt dat het land opdraagt om internationale normen te hanteren.