Het aantal alleenstaande minderjarige vreemdelingen dat zich voor asiel in Nederland meldt, neemt flink toe. Van januari tot en met juli hebben al 1703 kinderen een asielaanvraag gedaan. Dat is meer dan twee keer zoveel als in dezelfde periode vorig jaar, toen het er 640 waren. Onder hen zijn ook kinderen jonger dan 12. “We schrikken echt van het aantal kinderen dat alleen naar Nederland komt”, zegt de Immigratie en Naturalisatiedienst (IND), al wijst een woordvoerder erop dat de toename niet alleen onder alleenstaande kinderen te zien is: ook het totale aantal asielaanvragen is toegenomen. Het aandeel alleenstaande minderjarige kinderen is de afgelopen jaren licht gestegen, van 4,8 procent in 2019 tot 10,6 procent tot en met juli dit jaar. Vorig jaar bestond zo’n 9,6 procent van alle migranten die zich in Nederland meldden uit kinderen alleen. Vluchtelingenwerk Nederland zegt dat de procedures voor de kinderen langzamer verlopen dan gewenst, vanwege de grote achterstanden waar de IND mee kampt. “Een halfjaar tot een jaar wachten op asiel is een heel lange tijd voor een kind dat zich volop aan het ontwikkelen is.” De IND heeft te maken met een personeelstekort en de gevoelige asielprocedures kosten tijd, ook door de ingewikkelde wet- en regelgeving. Zelf wijst de IND vooral op dat capaciteitsprobleem: “Wij doen ons uiterste best, natuurlijk, om een aanvraag zo zorgvuldig mogelijk te behandelen. Helaas duurt het op dit moment erg lang”, zegt Lydia van der Wal, die bij de IND de kinderen hoort die naar Nederland komen. “Er zijn zo veel aanvragen en er is maar een beperkt aantal mensen opgeleid om de gesprekken te voeren met deze kinderen.” Mede dat capaciteitsprobleem draagt bij aan de penibele situatie bij Ter Apel op dit moment. Daar moeten vluchtelingen op de grond en op stoeltjes slapen. Hoe kwam het zover? En wat zit erachter? NOSop3 legt het uit: De IND ziet vaak dat kinderen in hun eentje vooruit worden gestuurd door hun familie, met een kennis, smokkelaar of verre vrienden van de familie. “Het is simpelweg ook goedkoper om één persoon van de familie te sturen in plaats van met de hele familie te gaan reizen. Vaak denken de kinderen en de families bovendien dat de nareisprocedure gemakkelijker is in Nederland, zegt de IND. In sommige gevallen is dat ook zo, maar niet altijd.” Met de nareisprocedure wordt het proces voor gezinshereniging bedoeld. Vluchtelingenwerk spreekt de uitleg van de IND gedeeltelijk tegen: “Het gaat lang niet altijd om kinderen die door hun ouders zouden zijn ‘vooruitgestuurd’. Het gaat vaak ook om kinderen die gerekruteerd dreigen te worden door de Taliban of vluchten voor seksueel misbruik of bijvoorbeeld levenslange dienstplicht in Eritrea.” Ook zou een deel juist voor de eigen familie vluchten, bijvoorbeeld om uithuwelijking of meisjesbesnijdenis te voorkomen. Volgens Vluchtelingenwerk kijkt de IND bij deze uitleg te veel naar de groep die bewust voor Nederland heeft gekozen, maar is dat niet de meerderheid. “De meesten zijn helemaal niet vertrokken met Nederland als bestemming. Ze vertrokken naar Europa omdat het daar veilig is, zonder een specifiek land in gedachten te hebben. Slechts een klein deel van hen wist überhaupt iets over Nederland, en als ze al iets wisten dan ging het over vage associaties als fietsen en ons voetbalteam.” In totaal waren er vorige maand 449 asielaanvragen door alleenstaande minderjarige vreemdelingen. Een maand eerder waren dat er nog 284.