Regeringscommissaris Mariëtte Hamer heeft een aantal tips op een rij gezet over hoe organisaties kunnen omgaan met meldingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. De regeringscommissaris noemt het een ‘handreiking’ en deelt de stappen die organisaties kunnen doorlopen op in vier fases. Naar aanleiding van onthullingen over het tv-programma The Voice of Holland en over Ajax, werd Hamer aangesteld als regeringscommissaris seksueel grensoverschrijdend gedrag en seksueel geweld. Het is haar taak om het kabinet gevraagd en ongevraagd te adviseren over een actieplan over cultuurverandering. Een van de belangrijkste dingen is volgens de regeringscommissaris dat er bij organisaties een plan klaarligt voor wat er moet gebeuren als er een melding binnenkomt. “Bij veel bedrijven ontstaat er direct paniek en wordt snel naar een zwaar middel gegrepen”, aldus Hamer tegen de NOS. “Ons advies is om eerst te luisteren naar de melder. Vraag hoe diegene graag wil dat het wordt opgelost.” Al voor er een melding is, moet er geïnvesteerd worden in kennis over seksueel grensoverschrijdend gedrag door hoger management, leidinggevenden en vertrouwenspersonen, vindt Hamer. Er moet op zijn minst een gedragscode en een vertrouwenspersoon zijn. Als er een melding binnenkomt, raadt Hamer aan om eerst te kijken of er een gesprek mogelijk is tussen de melder en degene over wie de melding gaat, bijvoorbeeld door een bemiddelingsgesprek of een correctief gesprek. “De afgelopen tijd zagen we in de media een opeenstapeling van situaties waarin organisaties in de paniek die volgt op een melding direct naar een extern onderzoek grepen”, schrijft Hamer. Dat onderzoek leek de gevolgen van het seksueel grensoverschrijdende gedrag heftiger te maken voor alle betrokkenen, aldus de regeringscommissaris. Organisaties kiezen er vaak voor om een extern bedrijf in te schakelen omdat ze te weinig kennis hebben. “Om een conflict op te lossen heb je niet altijd een deskundige nodig. Dat kan, maar hoeft niet”, vindt Hamer. “Het is iets tussen mensen, dat moet je nooit vergeten.” De handreiking is een prototype, zegt Hamer. De bedoeling is dat het de komende tijd steeds wordt bijgesteld, naar aanleiding van de ervaringen van organisaties.