Op Curaçao is de Slavenopstand van 1795 onder leiding van Tula herdacht. Het was op zijn initiatief dat zo’n vijftig totslaafgemaakten stopten met werken, wat leidde tot een grote slavenopstand op het eiland. Dit jaar was er voor het eerst een delegatie van de Nederlandse Tweede Kamer aanwezig bij de herdenking. Daarbij werd ook een krans gelegd. De ceremonie werd bijgewoond door duizenden mensen, die af waren gekomen op een oproep van de regering. Het verhaal van Tula werd in het Papiaments aan de aanwezigen verteld bij het monument. Tijdens de herdenking werd nauwelijks aandacht geschonken aan de aanwezigheid van de Nederlandse delegatie. Maar in aanloop ernaar werd het vaak benoemd, omdat op Curaçao gehoopt wordt op erkenning, excuses en mogelijke herstelbetalingen vanuit Nederland. De Kamerdelegatie begon op 13 augustus aan een negendaags werkbezoek aan Suriname, Curaçao en Bonaire. De “onderzoeksreis” is bedoeld als voorbereiding op het herdenkingsjaar 2023. Dan is het 150 jaar geleden dat Nederland een eind maakte aan de slavernij. In 1863 werd de slavernij formeel afgeschaft, maar in 1873 stopte het ook in de praktijk. Bij de herdenking waren duizenden mensen aanwezig: Op Curaçao spreken de Kamerleden bewoners van verschillende wijken over de doorwerking van het slavernijverleden. De delegatie bestaat uit negen Kamerleden en wordt geleid door Kiki Hagen (D66). Onder de deelnemers zijn ook fractievoorzitters Klaver van GroenLinks en Simons van Bij1. Hagen zei na afloop dat het bezoek zal leiden tot een reisverslag waarin mogelijk ook aanbevelingen komen te staan voor de Nederlandse regering. Welke boodschap in het verslag zal komen wilde ze nog niet zeggen, behalve dat het “scherp geformuleerd” zal worden. Op Curaçao vragen mensen zich af waar Nederland op wacht. Bij de herdenking was ook een kleine groep betogers die Nederland beticht van een VOC/WIC-mentaliteit waardoor excuses voor het slavernijverleden zouden uitblijven.