Een volgende barst in het Zwitsers bankgeheim: de regering wil met een wetswijziging de federale inlichtingendienst toegang geven tot gegevens en transacties van Zwitserse banken als er een vermoeden is van financiering van terroristische, extremistische en spionageactiviteiten. Dat heeft het ministerie van Defensie bekendgemaakt. Tot nu toe had de federale geheime dienst van Zwitserland (de NDB) geen bevoegdheden om bij banken, non-profitorganisaties, commerciële bedrijven of religieuze instellingen dergelijke informatie op te vragen. De regering wil de bevoegdheden van de NDB nu dus zo uitbreiden dat ze die informatie wel mogen opvragen, mits er gegronde aanwijzingen zijn van betrokkenheid bij de financiering van terrorisme. De Nederlandse opsporingsdienst FIOD heeft een vergelijkbare bevoegdheid al sinds 2007. In 1934 is de Zwitserse Bankwet ingevoerd, met het uit de 19e eeuw daterende bankgeheim als belangrijk onderdeel. Het houdt in dat banken geen persoonlijke informatie van hun klanten delen met derden. Een bankmedewerker die toch de privacy van een klant schendt, kan een zware sanctie verwachten. Daarmee werd Zwitserland een aantrekkelijk land voor belastingontduiking en het stallen van corrupt geld. Internationale druk veranderde daar weinig aan. De eerste barst in het bankgeheim ontstond in 1986, toen de Filipijnse dictator Marcos werd verjaagd. Er waren vermoedens dat hij miljarden uit de staatskas had gestolen en in Zwitserland had gestald. In 2015 sloot Zwitserland een verdrag met de Europese Unie. Zodra een EU-burger een rekening opent in Zwitserland, moet de bank dat automatisch met de Belastingdienst van de rekeninghouder delen. Ook met veel andere landen, zoals Australië, Canada, Japan en Rusland, is zo’n verdrag gesloten. Hoewel het Zwitserse bankgeheim onder aanhoudende internationale druk al minder strikt is dan voorheen, is het nog niet helemaal opgeheven. Zo worden sinds 2015 bankgegevens met een aantal westerse landen gedeeld, maar met veel andere landen niet. Dat was ook de kritiek van een klokkenluider die in februari gegevens lekte van de bank Credit Suisse onder de titel Suisse Secrets. De klokkenluider zei in een bijgevoegde verklaring dat juist bij landen waarmee Zwitserland geen gegevens deelt, het risico op het stallen van op corrupte wijze verdiend geld bij Zwitserse banken groter is: “Het bankgeheim is immoreel. Het faciliteert corruptie en houdt belastinginkomsten weg bij armere landen die dat juist hard nodig hebben. (…) De Zwitserse wetgevers zijn verantwoordelijk voor het faciliteren van financiële misdaden.” Actiegroepen in Zwitserland, zoals Transparancy International Switzerland, pleiten ook voor het afschaffen van artikel 47 van de Bankwet. Daarin staat dat journalisten in Zwitserland vervolgd kunnen worden voor alleen al het bezitten van private bankgegevens. Maar hierover staat niks in het wetsvoorstel. Het publiek kan tot september nog reageren op het huidige voorstel over de bevoegdheden van de federale inlichtingendienst.