Gevangenen die zijn veroordeeld voor ernstige gewelds- of zedendelicten zien hun verloven vaak ingetrokken worden omdat ze volgens nieuwe regels eerst door een psycholoog moeten worden beoordeeld. Die risicotaxatie of delictanalyse kan soms maanden op zich laten wachten omdat psychologen het extra werk niet aankunnen, meldt NRC. Het probleem is ontstaan door een aanscherping van de regels voor verloven in november 2021. Het doel was beter in beeld te krijgen of gedetineerden die in een forensische kliniek zitten al toe zijn aan verlof. De roep om strengere regels ontstond toen bleek dat Michael P., die in zo’n kliniek zat, tijdens een verlof in 2017 de moord op Anne Faber kon plegen. Volgens de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) gaat het nu mis doordat de aangescherpte regels onbedoeld te ruim zijn geformuleerd, schrijft NRC. Daardoor gelden ze niet alleen voor gedetineerden in forensische klinieken, maar voor álle gedetineerden die ernstige gewelds- en zedendelicten hebben gepleegd. Het gevolg: lange wachttijden voor verloven en vertraging bij reïntegratietrajecten. Door de extra waarborgen is de werklast voor inrichtingspsychologen sterk toegenomen. Daar komt bij dat het door krapte op de arbeidsmarkt lastig is om voldoende psychologen te vinden. De DJI zegt niet te kunnen aangeven hoelang de extra wachttijden zijn en hoeveel gevangenen er last van hebben. Volgens de dienst verschilt het per gevangenis. Hoogleraar sanctierecht Sanne Struijk zegt in NRC dat risicotaxaties en delictanalyses goed zijn om risico’s in te dammen, maar dan moeten ze wel snel worden gedaan. “Als het leidt tot lange wachttijden schiet het zijn doel voorbij”, stelt ze, “want juist een verlof is essentieel voor een succesvolle reïntegratie van gedetineerden.”