De Britse auteur Hilary Mantel is overleden. Ze is gisteren in het bijzijn van familie en vrienden “plotseling maar vredig” gestorven, heeft haar uitgever bekendgemaakt. Haar literair agent zegt tegen Britse media dat Mantel is overleden aan de gevolgen van een beroerte. Ze is 70 jaar geworden. Haar eerste roman verscheen in 1985. Maar haar literaire doorbraak kwam in 2009, met de historische roman Wolf Hall over de opkomst van Thomas Cromwell als machtigste persoon aan het hof van Hendrik VIII van Engeland. Voor die roman kreeg ze de prestigieuze Man Booker Prize. Na Wolf Hall volgden nog twee boeken over Cromwell: Het boek Henry (2012) en De spiegel en het licht (2020). Van de trilogie over de staatsman en vertrouweling van de illustere Engelse koning zijn wereldwijd meer dan 5 miljoen exemplaren verkocht. De boeken zijn vertaald in 41 talen. Volgens historicus en Cromwell-biograaf Diarmaid MacCulloch heeft Mantel door het “opnieuw uitvinden” van Cromwell de “historische patronen gereset”. In 2012 won de auteur voor het tweede deel van de trilogie opnieuw de Man Booker Prize. Ze was de eerste Brit en de eerste vrouw die de toonaangevende prijs twee keer won. Haar uitgever noemt Mantel een van de grootste Engelse romanschrijvers van deze eeuw. “Haar werken worden beschouwd als moderne klassiekers”, zegt het bedrijf in een verklaring. “Ze zal enorm worden gemist.” Ook Mantels redacteur Nicholas Pearson reageert verslagen op haar overlijden. Hij had Mantel vorige maand nog gezien, vertelt hij. “Ze vertelde toen enthousiast over de nieuwe roman waaraan ze was begonnen. Dat we niet meer van haar taal mogen genieten, is ondraaglijk.” Een docent moderne literatuur van de Universiteit van Worcester twittert dat Mantel heeft laten zien wat de kracht van literatuur is: Bill Hamilton, sinds het begin van haar carrière de literair agent van Mantel, prijst haar humor, creatieve ambitie en historische inzicht. “E-mails van Hilary zaten vol kwinkslagen en grapjes”, zegt hij. Volgens hem zal de auteur worden herinnerd om onder meer haar ruimhartigheid ten opzichte van andere beginnende schrijvers en haar vermogen om bij optredens het publiek te prikkelen. “Er hing altijd een zweem van buitenaardsheid om haar heen, omdat ze dingen zag en voelde die wij gewone stervelingen misten”, zegt Hamilton. “Maar als ze eenmaal de behoefte voelde om de confrontatie aan te gaan, trok ze onbevreesd ten strijde. En dat allemaal tegen de achtergrond van chronische gezondheidsproblemen, waar ze stoïcijns mee omging.” Mantel leed haar hele leven aan endometriose, een chronische ziekte waarbij weefsel dat lijkt op baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder groeit. De aandoening leidde bij de auteur tot onvruchtbaarheid. In september zei Mantel in een interview met de Financial Times nog dat haar gezondheid “onvoorspelbaar en een dagelijkse bron van spanning” was. Op de vraag of ze in een leven na de dood geloofde, antwoordde ze bevestigend, maar ze voegde eraan toe dat ze zich niet kon voorstellen hoe dat eruitziet. “Het universum wordt echter niet beperkt door mijn verbeeldingskracht.”