In 1986 bracht een NASA-sonde de ringen van Uranus als eerste in beeld, maar op die Voyagerfoto’s leek de planeet van een afstandje toch vooral op een saaie blauwgroene pingpongbal met vrijwel onzichtbare ringen. De James Webb-ruimtetelescoop biedt nu een heel andere blik op de planeet: niet alleen de ringen zijn veel beter te zien, maar ook ‘wolken’ in de atmosfeer. Uranus is de derde buitenplaneet die de telescoop op een nieuwe manier in beeld brengt, na Jupiter en Neptunus. “De gegevens van Webb laten zien hoe gevoelig de telescoop is. Zelfs de zwakste stofringen worden zichtbaar”, schrijft NASA. Van de dertien bekende ringen zijn er elf zichtbaar op de Webb-foto. Omdat de telescoop in het infrarood-spectrum ‘kijkt’ zijn er ook meer details te zien. “Het laat zien hoe dynamisch de atmosfeer van Uranus eigenlijk is.” Aan de rechterkant van de planeet is op de foto een groot, helder gebied te zien dat een ‘poolkap’ wordt genoemd, die verschijnt en verdwijnt naarmate er meer of minder zonlicht op valt. De Webb-gegevens kunnen wetenschappers helpen beter te begrijpen hoe dat mechanisme werkt. Net buiten die ‘poolkap’ en links aan de rand van Uranus vallen nog twee kleine heldere stippen op. Die lichte vlekken, vooral op infraroodopnamen goed zichtbaar, worden wolken genoemd. Ze zijn typisch voor de gasreus en hebben waarschijnlijk te maken met stormen in de atmosfeer. Verder uitgezoomd zijn op de beelden van de ruimtetelescoop ook zes van de 27 manen van Uranus zichtbaar, als heldere blauwe stippen: Volgens NASA was de foto van Uranus “slechts een opname van 12 minuten met twee filters” en zal er meer onderzoek met de ruimtekijker volgen. “Dit is pas het topje van de ijsberg als het gaat om wat Webb kan doen bij het observeren van deze mysterieuze planeet.” Zo werkt de James Webb-ruimtetelescoop: