Journalist, presentator en schrijver Wim Kayzer is op 76-jarige leeftijd overleden. Dat is bekendgemaakt door de VPRO, de omroep waaraan hij jarenlang verbonden was. Kayzer, die ook bekendstond om het ooglapje dat hij droeg na een mislukte operatie aan zijn linkeroog, begon in de jaren 70 bij de VARA-radio. Daar maakte hij het programma Z.I., documentaires over actuele maatschappelijke en culturele onderwerpen. Sinds 1983 werkte hij voor de VPRO, waar hij naam maakte met verschillende programma’s met een intellectueel karakter. Zo was hij in 1989 verantwoordelijk voor het vierluik Nauwgezet en wanhopig. Daarin werd de twintigste eeuw geduid aan de hand van gesprekken met de schrijvers Gabriel García Márquez en György Konrád, cultuurfilosoof George Steiner en Jorge Semprún, destijds minister van Cultuur in Spanje. In de interviewreeks Van de schoonheid en de troost (2000) sprak Kayzer met schrijvers, musici, wetenschappers en filosofen over hun blik op het leven. Aan hen werd de vraag gesteld: “Wat maakt dit leven de moeite waard?” Een andere gevierde serie van Kayzer was Een schitterend ongeluk uit 1993. Daarin kregen wetenschappers de ruimte om hun visie te geven op hun werk, met als centrale vraag wat de wetenschap hun en de maatschappij heeft gebracht. Schrijver Ronald Giphart was groot fan van de serie, zegt hij op Twitter: Kayzer schreef ook romans, zoals Onfatsoenlijke herinneringen (1988) en De waarnemer (2004). Het laatste tv-werk dat Kayzer voor de VPRO deed, was de documentaire Voetnoten uit het voorlopig testament van de danser, de dichter en de tekenaar, in 2002. Hiervoor sprak hij met choreograaf Rudi van Dantzig, dichter en schrijver Willem Wilmink en auteur Marten Toonder. Toen de VPRO in 2021 het 95-jarig bestaan vierde, werd Kayzer opgenomen in de canon van de omroep. Voor de samenstelling daarvan was aan kijkers en luisteraars gevraagd wat hun een ultiem VPRO-gevoel gaf. De omroep denkt met grote bewondering terug aan de overleden programmamaker en noemt hem “de Meester van de Monumentale Vraag”. Kayzer kon volgens de VPRO op het oog zwaarbeladen thema’s aantrekkelijk maken voor een groter publiek, “hoe ernstig en diepgravend ze ook mochten zijn”.