Overvallen, inbraken en schietpartijen. Het is eigenlijk iedere dag wel raak in Nicetown-Tioga, een van de gevaarlijkste wijken van Philadelphia. Er is niet genoeg politie op straat en de criminaliteit overheerst. Lokale ondernemers zijn het zat en besloten dat het anders moest. Particuliere beveiligers met zware wapens bewaken er nu tankstations, supermarkten en gebedshuizen. Het illustreert de staat van de politie in Amerika. Om zijn nek hangt nonchalant een AR-15. Daaronder draagt hij een zwaar kogelwerend vest en uit zijn broekzak steekt een enorm magazijn met kogels. Het is het uniform van Andre Boyer. Hij runt beveiligingsbedrijf SITE, hij en zijn mensen worden hier ingehuurd door particulieren en ondernemers. “Tot een paar maanden geleden was het hier een grote bende. Ze werden hier getergd door daklozen en drugsverslaafden. Overal lag vuilnis en er waren heel veel overvallen. Ze hebben de eigenaar zelfs bedreigd en zijn geldautomaat geplunderd”, vertelt Boyer tijdens zijn patrouille bij een van de tankstations die hij bewaakt. Philadelphia heeft te maken met veel vuurwarpengeweld. In 2022 waren er in de stad meer dan 500 schietpartijen. Die cijfers staan niet op zichzelf. In steden als Chicago, New York, Houston en Los Angeles werden in 2022 de meeste moorden gepleegd. Chicago gaat al elf jaar aan de top, met bijna 700 moorden in één jaar in 2022. Het bestrijden van criminaliteit is een belangrijk thema in verkiezingscampagnes, maar het bereiken van een oplossing lijkt ver weg. Volgens Boyer is zijn bedrijf dan ook uit noodzaak geboren. “Bij een overval duurt het minimaal twintig minuten voordat de politie ter plaatse is. Wij zijn er om leven, vrijheid en bezittingen te beschermen.” Maar lang niet iedereen vindt dat een goed idee. Cheryl Irons-Guynn is hoogleraar strafrecht aan Temple University en ze maakt zich grote zorgen over deze trend. Volgens haar is het gevaarlijk dat meer mensen zich gaan bewapenen zonder dat ze daar de juiste training voor hebben gehad. “Er is van alles op- en aan te merken op onze politie, maar er zijn in ieder geval grenzen in hoeverre politieagenten dodelijk geweld mogen gebruiken. Zij zijn getraind om een situatie te laten deëscaleren.” Volgens haar moet de focus eerder komen te liggen op het herstel van het vertrouwen in en aanzien van de politie. Een baan als politieagent verliest zichtbaar populariteit. In 2022 dienden 47 procent meer agenten hun ontslag in dan in 2019 en gingen er bijna 20 procent meer agenten met pensioen. Het aantal agenten daalde in Philadelphia sinds 2019 met 10 procent, landelijk nam de grootte van het politiekorps af met 7 procent, blijkt uit cijfers van de overheid. Irons vertelt dat haar studenten ook geen toekomst meer zien in een carrière bij de politie. “Er heerst veel kritiek onder studenten, die een negatief beeld van de politie hebben. Als ze overwegen om wel voor de politie te gaan werken levert dat vaak onbegrip op bij vrienden en familie.” Structurele problemen binnen de politie werden aan het licht gebracht in 2020, nadat George Floyd, een Afro-Amerikaan, overleed bij zijn arrestatie. De video van Floyds dood, waarin hij in wurggreep werd gehouden, werd wereldnieuws. Protesten leidden tot uitgebreid onderzoek naar misstanden binnen de politie. Maar ondanks de aandacht voor het geweld blijft het aantal doden na politiegeweld stijgen. Het imago van de politieagent als de ‘bad guy’, in plaats van de persoon die de veiligheid bewaart, leidt tot verdeeldheid. Mensen voelen zich onrechtvaardig behandeld, omdat agenten vaak niet vervolgd worden na een incident. “De gemeenschap heeft het idee dat de politie er niet voor hen is”, zegt Irons. “En de politie heeft het idee dat de gemeenschap hen haat.” Na zijn ronde bij het tankstation stapt Boyer weer in zijn enorme terreinwagen. Vanwege een dreiging moet hij uitrukken naar het gebedshuis, dat hij al drie jaar bewaakt. Er lijkt zo op het eerste oog weinig aan de hand, maar volgens Boyer gaat het dan ook vooral om de afschrikwekkende werking. “Mensen weten dat ze niet met ons moeten sollen, we hebben deze wapens niet voor niks.” Terwijl hij het verkeer begeleidt komt Assrine naar buiten. Hij is de eigenaar van het Islamitisch Centrum. “We hebben het eerst geprobeerd met de politie, maar die konden niks voor ons betekenen. We kregen een visitekaartje en dat was het. Dit kost ons natuurlijk veel geld. Maar het is ons alles waard. We hebben het hier wel over onze levens.” Op de stoep trekken Boyer en zijn collega ondertussen de aandacht van passerende automobilisten. Af en toe gaat er een duimpje omhoog en een aantal van hen wil zelfs op de foto. Boyer staat het allemaal lachend toe. Andere voorbijgangers schudden hun hoofd. Zij vinden het vertoon overdreven, maar volgens Boyer zit er niets anders op. “Soms moet je vuur met vuur bestrijden.”