De Tweede Kamer bespreekt vandaag opnieuw de problemen in het leerlingenvervoer. Een toenemend tekort aan chauffeurs leidt ertoe dat kwetsbare leerlingen soms helemaal niet meer naar school kunnen of uren op een taxi moeten wachten. Vlak voor het debat kwam D66-Kamerlid Paul van Meenen met het voorstel dat gemeenten een taxi moeten betalen als het niet lukt om het vervoer van leerlingen op een andere manier te regelen. Van Meenen wil hiermee benadrukken dat elk kind elke dag recht heeft op onderwijs en dat de gemeenten daarvoor verantwoordelijk zijn. Gemeenten zijn verplicht om indien nodig vervoer aan te bieden voor leerlingen in het passend onderwijs. Ze besteden dat uit aan een commerciële vervoerder, vaak voor de laagste prijs. Voor aanvang van het debat overhandigde Elijah Delsink, voorzitter van brancheorganisatie Leerlingenbelang Voortgezet Speciaal Onderwijs (LBVSO), een petitie met 100.000 handtekeningen aan minister Dennis Wiersma. De minister is maandag meegereden met een taxi om te ervaren hoe dat is. Belangenorganisatie Ouders & Onderwijs trekt al langer dan een jaar aan de bel over de grote problemen in het leerlingenvervoer. In maart van dit jaar kwam de organisatie met een enquête waaruit bleek dat het leerlingenvervoer een chaos is. “Het is alleen maar erger geworden”, ziet voorzitter Lobke Vlaming. Zij noemt het voorstel een goede noodoplossing voor ouders en kinderen die in acute problemen zitten. “Het echte probleem is complexer en heeft andere oplossingen nodig. Denk aan de reistijd, het gebrek aan regie en aanbesteding voor de laagste prijs. Randvoorwaarden als reistijd en begeleiding op de bus moeten landelijk geregeld worden, zodat gemeenten gedwongen worden de kwaliteit en het kind centraler te stellen.” Corine Hardeveld kent de problemen goed. Zij heeft twee kinderen, Else (6) en Roza (4), die vijf dagen per week met het leerlingenvervoer van Veenendaal naar Amersfoort moeten. Ze zitten op de Auris Prof. Groenschool voor onderwijs aan leerlingen die moeite hebben met taal en horen. Else heeft ook een angststoornis. Het gezin heeft op dit moment een vaste chauffeur en dat is een wereld van verschil. “Dat is een enorme opluchting, omdat we veel problemen hebben gehad met chauffeurs die boos werden en veel te laat kwamen of helemaal niet”, vertelt Hardeveld. Twee jaar geleden kreeg zij een burn-out. Nu kan ze weer werken, maar ze is niet teruggegaan naar de kraamzorg, wat zij het liefst doet. “Ik heb een baan aangenomen in een verpleeghuis en draai de nachtdiensten, zodat ik er overdag ben als er iets misgaat met het vervoer.”