In Israël is de Likud-partij van oud-premier Netanyahu zo goed als zeker de grote winnaar geworden van de parlementsverkiezingen. Bijna alle stemmen zijn geteld en Likud is met 31 zetels met afstand de grootste. Samen met de partijen die met Netanyahu willen samenwerken, kan hij rekenen op een ruime meerderheid in de Knesset, het Israëlische parlement dat 120 zetels heeft. Het rechts-religieuze blok dat achter Netanyahu staat, met Likud als grootste, zou op 65 zetels kunnen rekenen. Dat betekent dat Netanyahu, die wordt verdacht van omkoping, waarschijnlijk terugkeert als premier. Hij is nu 73 en leidde het land ook al van 1996 tot 1999 en tussen 2009 en 2021. Netanyahu sprak vannacht in Jeruzalem zijn aanhangers toe. Hij zei toen nog dat ze geduld moeten hebben, maar ook dat zijn partij “op de rand van een zeer grote overwinning” staat. Ook twitterde hij beschuldigingen over geweld en geknoei bij Arabische stemlokalen, zonder duidelijk te maken waar die op gebaseerd waren. De Israëlische kiescommissie sprak later van “ongegronde geruchten”. Vreugde bij Likud over de eerste uitslagen vannacht: De Toekomstpartij van de huidige premier Yair Lapid wordt de tweede van het land en krijgt zoals het er nu naar uitziet 24 zetels. Lapid legde er vannacht de nadruk op dat de strijd nog niet beslist is, maar het ziet er niet hoopvol voor hem uit. Met de partijen die met hem willen samenwerken blijft hij ruim onder de 60 zetels. Het zijn turbulente politieke tijden in Israël. Dit waren de vijfde verkiezingen in vier jaar tijd, omdat vorige regeringen snel uiteenvielen. De animo voor de verkiezingen was vooraf niet enorm groot. De campagne was tamelijk mat en grote, meeslepende debatten bleven uit. Toch was de opkomst hoog. Er wordt nu gemeld dat ruim 71 procent van de kiesgerechtigden zijn stem heeft uitgebracht. Daarmee zou het de hoogste opkomst zijn sinds 2015. Belangrijke thema’s waren de hoge prijzen in het land, gevolgd door zorgen over veiligheid. Een groot thema als het vastgelopen vredesproces tussen Israëliërs en Palestijnen, speelde, net als bij eerdere verkiezingen, geen hoofdrol in de campagne.