Bij de parlementsverkiezingen in Tunesië hebben sinds de revolutie in 2011 niet zo weinig mensen hun stem uitgebracht als gisteren. Volgens de eerste tellingen was de opkomst slechts een kleine 9 procent. Het lijkt erop dat Tunesiërs gehoor hebben gegeven aan de oproep van de oppositie om de verkiezingen te boycotten. Ook de grootste en machtigste vakbond UGTT riep mensen op om niet te gaan stemmen. De partijen zien de parlementsverkiezingen als onderdeel van een coup van de huidige president Kais Saied. Die stuurde vorige zomer de premier weg, installeerde een nieuwe minister-president en zette het parlement buitenspel. Ook is de oppositie tegen de nieuwe grondwet waardoor de president meer macht naar zich toe trok. Zo werd de positie van het parlement zwakker door die grondwet waardoor de president bijvoorbeeld op eigen houtje wetten kan doorvoeren. Oppositiepartijen eisen dat president Kais Saied opstapt vanwege de zeer lage opkomst. De grootste oppositiepartij, het Nationaal Reddingsfront, noemt de lage opkomst “een aardbeving”, en zegt dat Saied een onwettige president is geworden. In Tunesië is er veel onvrede over de verslechterde economie, hoge inflatie en torenhoge voedselprijzen. Vooral onder jongeren is het vertrouwen in de politiek tot een dieptepunt gedaald. Het Noord-Afrikaanse land verkeert al jaren in een politieke crisis. In 2011 was in Tunesië de eerste revolutie in de Arabische wereld. Daarbij werd dictator Ben Ali verdreven. Dat leidde tot meer revoluties in andere Arabische landen. Volgens tegenstanders van Saied is die Arabische lente in Tunesië mislukt. Eerder maakten we deze tijdlijn over de Tunesische democratie: