De wolf houdt niet alleen Nederland bezig. In Duitsland worstelen veehouders al veel langer met het probleem. Hier beginnen de emoties hoog op te lopen. De familie van Gert Jahnke uit Nedersaksen heeft ervaring met het houden van schapen. Zijn vader was schaapherder, net als de opa van zijn moeder. In hun tijd konden zijn schapen nog zo goed als vrij rondlopen, maar sinds de wolf terug is in Duitsland is dat volgens hem ondenkbaar. Hij liet hekken rond zijn vee plaatsen en hing zelfs camera’s op. Als er dan wolven in de buurt zijn, ontvangt hij een melding op zijn telefoon en trekt hij eropuit. Honderdvijftig jaar lang was het dier in Duitsland uitgestorven, maar in 1990 kreeg de wolf de status beschermde diersoort. In het jaar 2000 ontstond uit een wolvenpaar dat vanuit Polen het land in was getrokken voor het eerst weer een roedel in Duitsland. Inmiddels zou het land zo’n vijftienhonderd wolven tellen. “Ik had ook niet zien aankomen dat de wolf zo snel voor zulke grote problemen zou zorgen,” aldus Jahnke. In totaal heeft Jahnke zo’n tweeduizend schapen. In drie jaar tijd verloor hij er zo’n honderdvijftig aan de wolf. “Als het zo doorgaat houden we geen schapen meer over.” Het geld voor het materiaal om zijn vee te beschermen kreeg hij vergoed van de overheid, maar ook het onderhoud kost hem veel geld. Daarnaast is hij veel tijd kwijt aan het beschermen van zijn schapen. Hij vindt dat de overheid meer moet doen om de boeren te helpen. Veel veehouders in de regio delen zijn frustratie. In het stadje Gifhorn, een klein uur rijden van de boerderij van Jahnke, staan zo’n honderd boeren in een manege. Ze zijn er op uitnodiging van belangenvereniging Weidezone, die door Duitsland trekt om hun ideeën over de aanpak van de wolf te delen. Op een podium legt initiatiefnemer Ruth Boßmann hun eisen uit. Ze krijgt regelmatig bijval van gefrustreerde boeren. “Onze doelen zijn heel duidelijk,” zegt Boßmann. “Ten eerste willen we dat niet alleen het materiaal om het vee te beschermen wordt vergoed, maar ook de plaatsing en het onderhoud van het materiaal.” Daarnaast vindt de organisatie dat de beschermde status van de wolf moet worden aangepast en wolven dus eerder mogen worden afgeschoten. Boßmann vindt de frustratie van de boeren niet meer dan logisch. “Natuurlijk lopen de gemoederen op als de risico’s voor de boeren ook oplopen,” aldus Boßmann. “Er is woede omdat de politiek ons niet genoeg tegemoet komt.” In Leiferde, een dorpje een paar kilometer verderop, kwam de discussie pas geleden echt tot een kookpunt. Op Goede Vrijdag vond een groepje nietsvermoedende wandelaars een afgehakte wolvenkop. Hij was neergelegd voor het lokale kantoor van de NABU, een natuurbeschermingsorganisatie met een belangrijke rol bij de bescherming van de wolf. Marie Neuwald van de NABU heeft geen begrip voor deze misdaad. “De wolf is een beschermde diersoort in Duitsland. We werken samen met de politie en hopen dat de dader zo snel mogelijk gepakt wordt.” Volgens Neuwald is het belangrijk dat de wolf nog verder beschermd wordt. “Het gaat de goede kant op met de populatie van de wolf, maar als het dier nu minder beschermd wordt kan hij weer uit Duitsland verdwijnen. De populatie kan zichzelf nog niet onderhouden,” aldus Neuwald. Ze heeft begrip voor de frustraties van de boeren, maar vindt dat het gesprek eerlijker gevoerd kan worden. “In de berichtgeving over de wolf hoor je alleen iets als er iets fout is gegaan, maar in veel gevallen werkt de veebescherming prima.”