Al tien dagen lang wordt er 24 uur per dag gebeden, gezongen en gepredikt in een universiteitskerk in de Amerikaanse staat Kentucky. Nadat een aantal studenten op 8 februari was blijven rondhangen na een ochtenddienst in de kerk van de Asbury-universiteit, ontstond een spontane gebedsmarathon. Daar doen inmiddels duizenden mensen aan mee. Ook op sociale media zoals Twitter en TikTok is de actie razend populair. Daar is de hashtag #asburyrevival al vijftig miljoen keer bekeken. De term revival slaat op een heropleving van het christendom. Veel Amerikaanse christenen hopen dat deze actie het begin kan zijn van zo’n religieuze bloei onder jongeren. De kerk is nu al tien dagen elk uur van de dag geopend en trekt gelovigen uit het hele land aan. Om iedereen een plek te kunnen bieden, hebben nu ook andere kerken en kapellen rondom de universiteit hun deuren geopend. Ook christelijke influencers zeggen te hopen op een religieuze heropleving, zoals de conservatieve podcaster Graham Allen op Twitter. “Er is een revival gaande. GOD IS NIET DOOD!” Daarbij plaatste hij een video van de lange rijen die zich voor de kerk gevormd hebben: Dit soort spontane geloofsevenementen zijn niet uniek in een overwegend witte en conservatieve staat als Kentucky, maar de grootte en duur van de huidige dienst is dat wel. Voor veel aanwezigen op de universiteit voelen deze acties aan als een laatste strohalm, want het christendom verliest steeds meer terrein in de Amerikaanse samenleving. Volgens een rapport van het gezaghebbende Pew Research Center uit september vorig jaar is het percentage christenen in de VS sterk gedaald. Terwijl dertig jaar geleden nog negentig procent van de bevolking christelijk was, was dat in 2020 nog maar zestig procent. De onderzoekers doen ook een aantal voorspellingen. In geen enkele van hun scenario’s groeit het aantal christenen nog. Wel houdt het rapport een opvallende slag om de arm, want volgens het instituut kunnen catastrofale gebeurtenissen zoals oorlogen, natuurrampen en economische crises het tij potentieel nog keren. Die ommekeer is precies waar deelnemers aan de marathondienst nu op hopen. Alison Perfater, voorzitter van de studentenraad, zei in gesprek met Fox News dat “deze jonge generatie door zoveel geraakt wordt, dat de Heilige Geest heeft besloten om in te grijpen”. Ze verwees daarbij ook naar de vele schietpartijen op Amerikaanse universiteiten, zoals eerder deze week in de staat Michigan, waar drie doden vielen. Bemoedigend voor deze gelovigen is dat in de coronapandemie het aantal Amerikaanse leerlingen in het christelijk onderwijs met twaalf procent is toegenomen. Daar ging een jarenlange daling aan vooraf. In de pandemie konden ouders door online onderwijs veel makkelijker zien wat hun kind allemaal op school leerde. Lessen op openbare scholen over diversiteit schoot een conservatief deel van hen in het verkeerde keelgat. Zij wijken nu uit naar christelijke scholen, die deze thema’s vaak vermijden. Ook in de jaren zestig en zeventig was er veel te doen over groeiend christelijk onderwijs. Destijds wisselden veel jongeren van school omdat hun ouders het niet eens waren met het toelaten van zwarte kinderen op traditioneel witte scholen. In die periode groeide de populariteit van revival-acties, ook toen met de Asbury-universiteit als epicentrum. In 1970 hield eenzelfde spontane gebedsmarathon de universiteit ook al in de greep. De hoop van toen op een religieuze heropleving lijkt vergeefs te zijn geweest, als je kijkt naar de cijfers van het Pew Research Center. Of dat nu anders zal zijn, moet de toekomst uitwijzen, maar over één ding kunnen de huidige studenten alvast tevreden zijn: waar hun voorgangers het 185 uur non-stop volhielden, zitten zij op het moment van schrijven al op 237 uur. En een einde lijkt voorlopig nog niet in zicht.