Ouderen, jonge gezinnen met kinderen en huisdieren, allemaal staan ze te dringen voor de hekken naar het perron. Daar staat de evacuatietrein die hen vanuit Pokrovsk in veiligheid moet brengen. Weg uit de oorlog in de oostelijk gelegen Donbas, richting het veiligere westen van het land. De spanning is te lezen op hun gezichten. Ze gaan nu weg, maar komen ze ooit nog terug? De Oekraïense president Zelensky gaf vorige week opdracht tot verplichte evacuatie van de Oekraïners die nog in de Donbas zijn achtergebleven. Er wonen naar schatting nog meer dan 200.000 mensen, ondanks de gevechten met het Russische leger en de frontlinie die steeds dichterbij komt. Over een paar maanden begint de winter, en de verwarming werkt dan vermoedelijk niet. Hoe minder mensen er in de Donbas achterblijven hoe beter, zei de president. Dan kunnen de Russen hen tenminste niet doden. Zodra de hekken opengaan, stromen de mensen het perron op. “Ik kom uit Soledar”, zegt Maria. Samen met haar zoon en haar schoonfamilie staat ze te wachten tot ze de trein in kan. “Ons huis lag onder vuur van de Russen. Overal om ons heen hoorden we de artillerie, de bommen vlogen ons om de oren.” Ze barst in huilen uit. “Alles moesten we achterlaten, ik weet niet eens waar we nu heengaan’. Even verderop staat Svetlana in een traditionele Oekraïense gebloemde jurk, samen met haar zoon. “Mijn man vecht aan het front”, begint ze. Ze probeert duidelijk haar best te doen opgewekt te klinken. Maar dan schiet ook zij vol. “We moeten onze kinderen redden”, zegt ze terwijl ze haar armen om haar zoon slaat en de andere kant op kijkt voor ze allebei instappen. Twee koffers hebben ze bij zich, meer niet. Burgemeester Roeslan Treboesjkin van Pokrovsk is ook op het station. Hij maakt zich grote zorgen. “We hebben informatie dat de Russen plannen hebben voor grootschalige artilleriebeschietingen. Dat leidt tot veel doden. En de Russen maken geen onderscheid tussen militairen, burgers, ouderen of vrouwen. Dus is het beter dat iedereen die kan nú gaat en in leven blijft. En dan, als God het wil, na de oorlog terugkomt.” Treboesjkin vertelt dat dit al de derde evacuatiegolf is. “De eerste was aan het begin van de oorlog, de tweede iets later. Maar veel mensen zijn ook alweer teruggekomen.” Volgens de burgemeester vonden mensen die waren gevlucht vaak geen werk en kwamen ze daarom terug naar huis. “Ze konden het zich niet veroorloven nog langer op de vlucht te zijn. Die mensen willen niet weg. Ze zeggen dat het nu nog relatief rustig is, dat er maar één keer per week raketten neerkomen. Blijkbaar went het geweld.” Ongeveer 2000 inwoners van de Donbas zijn in de eerste week van de afgekondigde verplichte evacuatie vertrokken, meldt de Oekraïense regering. Zij maakten gebruik van de evacuatietrein die om de dag van Pokrovsk via Dnipro naar Lviv, in het westen van het land, rijdt. De regering belooft de mensen die alles achterlaten, onderdak in drie centralere regio’s in het land en een maandelijkse vergoeding om van te leven. Mensen die geen gehoor geven aan de evacuatieplicht en thuis willen blijven, moeten een papier ondertekenen waarop staat dat ze zich realiseren dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor wat er gebeurt. Niet iedereen vertrekt, zoals de 66-jarige Stepan, die in een dorpje in de Donbas woont: