De droogte heeft Europa in zijn greep. Door relatief droge winter- en voorjaarsmaanden, recordtemperaturen in de zomer en hittegolven stroomt er veel minder water door de Europese rivieren. En dat water is ook nog eens veel warmer dan normaal. Doordat er ook weinig neerslag wordt verwacht de komende tijd, kan de droogte op het continent de ergste worden in honderden jaren, zeggen meteorologen van het European Commission Joint Research Centre. “In 2018 was de droogte zo extreem dat, als je kijkt naar de afgelopen 500 jaar, er geen vergelijkbare situatie is voorkomen als die van 2018”, aldus Andrea Toreti van het instituut. “Maar dit jaar is het denk ik nog erger dan in 2018.” De droogte is op veel plaatsen goed te zien. In Frankrijk bijvoorbeeld is de Loire op sommige plaatsen te voet doorwaadbaar. Sommige kleinere rivieren in Frankrijk zijn zelfs volledig drooggevallen: Ook in Duitsland staan de rivieren laag. De Rijn is op een aantal plaatsen onbevaarbaar voor vrachtschepen: De lage stand van de Rijn is ook in Nederland te merken. Op de Waal, de waterrijkste arm van de Rijn in ons land, ondervindt het scheepvaartverkeer er hinder van. In Italië dreigen oogsten te mislukken door de lage stand van de Po, de langste rivier van het land: De lage waterstanden in combinatie met hoge temperaturen hebben ook gevolgen voor het leven in de rivieren. In de Donau bijvoorbeeld. Daar loopt de temperatuur van het rivierwater op tot boven de 25 graden, en daardoor zakt ook het zuurstofgehalte, wat fataal kan zijn voor bijvoorbeeld forellen. Ook het transport over de rivier is sterk verstoord. Veel rivieren zijn niet meer per veerboot over te steken. Dit is de Vistula in Polen: De lage waterstanden hebben ook gevolgen voor de elektriciteitsvoorziening. Kerncentrales hebben het rivierwater nodig voor de koeling, maar als de temperatuur van het water oploopt, dreigen centrales reactoren stil te moeten leggen. In Frankrijk is de energieopwekking al tijdelijk teruggeschroefd. En in Noorwegen zorgt de droogte voor problemen met de waterkrachtcentrales, die goed zijn voor 90 procent van de stroomvoorziening in het land.