InnoGenerics, een grote Nederlandse fabrikant van geneesmiddelen waar geen patent meer op rust, is failliet verklaard. Dat kan gevolgen hebben voor de beschikbaarheid van geneesmiddelen, waarschuwt minister Kuipers (Volksgezondheid) in een brief aan de Tweede Kamer. Het Leidse bedrijf produceerde en verpakte generieke medicijnen in tabletvorm tegen een groot aantal kwalen, zoals hart- en vaatziekten, diabetes, depressies en epilepsie. Het deed dat voor verschillende handelsvergunninghouders. Dat zijn bedrijven die de middelen dan weer op de markt brengen. Volgens Kuipers is er van de meeste geneesmiddelen nog voldoende voorraad of zijn er alternatieven beschikbaar, maar er kan niet uitgesloten worden dat er binnen enkele maanden toch tekorten ontstaan. Als dat gebeurt, kan de Inspectie voor de Gezondheidszorg en Jeugd toestemming geven om de geneesmiddelen uit het buitenland te importeren. Ondertussen moeten de handelsvergunninghouders op zoek naar nieuwe producenten. Die moeten dan wel eerst allerlei testen uitvoeren om aan de kwaliteitseisen te voldoen. De fabriek was oorspronkelijk eigendom van een Indiaas farmacieconcern. Dat wilde in 2019 de fabriek sluiten omdat die niet rendabel was, maar mede met hulp van de overheid kwam het in handen van twee Nederlandse ondernemers. Het toenmalige kabinet vond het belangrijk dat de productie van dit soort medicijnen in Nederland zou blijven. Ook in de jaren daarna werd InnoGenerics ondersteund met belastinggeld. In oktober van dit jaar vroeg het noodlijdende bedrijf bij het kabinet en investeerders opnieuw om een financiële injectie. “Geen enkele van de betrokken partijen bleek bereid om, gezamenlijk of alleen, extra te investeren in InnoGenerics”, schrijft Kuipers daarover. De minister heeft nog gekeken of het zinvol was om als overheid nog extra geld te investeren in de fabriek. “Uit dit onderzoek en uit informatie van InnoGenerics zelf is gebleken dat, ook met een nieuwe investering, continuering van de huidige bedrijfsvoering niet kan worden gewaarborgd.” Daarmee is er onvoldoende basis om extra steun vanuit de overheid te verlenen, schrijft Kuipers.