Het gerechtshof in Den Haag heeft Leon van M. in hoger beroep vrijgesproken van de moord op Caroline van Toledo in 2005. In 2019 veroordeelde de rechtbank Van M. tot 15 jaar gevangenisstraf. Het hof zegt nu dat er geen bewijs tegen Van M. geleverd is. Het OM was in beroep gegaan tegen de gevangenisstraf van 15 jaar en eiste vorige maand 20 jaar. Ook de advocaat van Van M. was in beroep gegaan en vroeg om vrijspraak. De 45-jarige Van M. heeft altijd ontkend iets met de dood van de vrouw te maken te hebben. De 35-jarige Caroline van Toledo werd in september 2005 vermoord. Haar lichaam werd aangetroffen in de kofferbak van haar uitgebrande auto in Kruininger Gors, een recreatiegebied vlak bij Oostvoorne (Zuid-Holland), waar Van Toledo woonde. Ook in haar woning was brand gesticht. Uit onderzoek bleek dat het slachtoffer nog leefde toen haar auto in brand werd gestoken. Van M. werd in 2007 opgepakt, nadat vijf andere verdachten weer vrijgelaten waren. Ook Van M. kwam in 2008 weer vrij. In 2017 werd hij opnieuw verdachte door dna-onderzoek. Op een stuk stropdas waarmee de handen van het slachtoffer waren vastgebonden waren dna-sporen van Van M. gevonden. Onder meer het Nederlands Forensisch Instituut uitte kritiek op de onderzoeksmethode waarmee de sporen waren aangetoond. Het hof besloot daarop deze onderzoeksresultaten niet mee te wegen als bewijs. “Hij is door de rechtbank veroordeeld op grond van met name dna-onderzoek en in hoger beroep is er heel veel aandacht besteed aan dat onderzoek. Door deskundigen is daar naar gekeken en die plaatsen kanttekeningen bij dat onderzoek”, zegt persraadsheer Yolande Wijnnobel van het gerechtshof Den Haag in het NOS Radio 1 Journaal. Een ander bewijs waren de kabelbinders waarmee het slachtoffer geboeid was. Soortgelijke binders werden gevonden in de schuur van de ouders van Van M., maar het hof concludeert niet dat het om exact dezelfde binders gaat. “Er is nog de mogelijkheid om in cassatie te gaan, dan is het aan de Hoge Raad om te bepalen wat er moet gebeuren, maar die kijkt niet naar feiten maar naar procedures”, zegt Wijnnobel.