Voor hun mbo-school in het centrum van Amiens staan Guillaume en Evan een sigaretje te roken tijdens de pauze. “Ja, ik heb woensdag het tv-debat gezien tussen Le Pen en Macron”, zegt Guillaume. “Dat heeft Macron wat mij betreft gewonnen. Le Pen had haar feiten niet op orde. Ze zat steeds op haar papiertje te kijken.” Het is duidelijk: zijn stem gaat zondag naar Macron. Voor Evan is het een wat minder makkelijke keuze. Niet dat hij op Le Pen gaat stemmen, “zij is extreemrechts”. Maar van Macron is hij ook geen fan. Te veel voor de rijke Fransen. “Ik heb in de eerste ronde voor Jean-Luc Mélenchon gestemd. Na veel crises die vooral jongeren hebben geraakt, was het tijd voor verandering. Maar helaas doet hij de tweede ronde niet mee.” Ze worden de politieke weeskinderen van Frankrijk genoemd. De mensen die in de eerste ronde van de presidentsverkiezingen op de radicaal-linkse kandidaat Jean-Luc Mélenchon stemden. Bijna 8 miljoen voornamelijk jonge Fransen kozen voor de man die derde werd, op kleine achterstand van Marine Le Pen. Hun stem word komende zondag dus beslissend in de keuze tussen president Macron en zijn uitdager Le Pen. Maar veel van die jongeren dreigen thuis te blijven. Zelfs in Amiens, de geboorteplaats van president Macron. “Ik ga niet stemmen zondag,” zegt Cissé, een migrant uit Tsjaad die als bijbaan in een restaurant in hartje Amiens achter de bar staat. Terwijl hij een biertje tapt, spreekt hij zijn diepe teleurstelling uit over de nederlaag van Mélenchon. “Hij was een goede president geweest. Vooral voor jongeren in arme wijken zoals Amiens-Nord, waar ik woon.” De radicaal-linkse kandidaat streefde naar meer gelijkheid en bijvoorbeeld gratis studeren. Iets dat heel aansprekend is voor de jonge Fransen. Ook in Amiens. In de eerste ronde wist Mélenchon 31 procent van te stemmen te halen, terwijl Macron als kind van de stad 30 procent haalde. Maar omdat de Mélenchon-stemmers Macron te rechts vinden en Le Pen simpelweg extreemrechts, dreigt de helft van hen zondag op niemand te stemmen. “Le Pen is onacceptabel, maar die gaat toch niet winnen”, denkt Cissé. “Daar is Frankrijk te multicultureel voor. Er zijn te veel mensen die dit niet zullen laten gebeuren.” Op die manier verantwoordt hij zijn keuze om thuis te blijven. “En als ze president wordt, zal ze veel van haar radicale plannen zoals het hoofddoekverbod er toch niet doorheen krijgen.” Jongeren als Cissé worden ook niet aangemoedigd door de partij van Mélenchon om op Macron te stemmen in de hoop Le Pen tegen te houden. Evelyn Becker is raadslid in Amiens, maar kan het niet over haar hart verkrijgen om de president uit haar stad een handje te helpen. “We raden mensen aan om tegen Le Pen te stemmen. Dat kun je doen door op Macron of blanco te stemmen. Dat is een persoonlijke keuze.” Ze ziet in dat het een risico is en dat ze daarmee Le Pen in het zadel helpt. Dat wil ze absoluut niet. “Le Pen zou een catastrofe zijn voor iedereen. We zijn tegen haar racisme. Dus het is inderdaad een risico. Ik weet niet wat er zondag gaat gebeuren.” Macron moet het daarom van jongeren als Evan hebben. “Een Frankrijk onder Le Pen zou een Frankrijk zijn dat zich buiten Europa plaatst. Zich afsluit van de wereld. En dat wil ik niet.” Dus gaat hij op Macron stemmen. Met tegenzin.