Van de aanslag in Christchurch tot de coronapandemie. De carrière van de Nieuw-Zeelandse premier Jacinda Ardern is getekend door crisismanagement. Na ruim vijf jaar kondigde ze vandaag aan af te willen treden, nog voor het vervullen van haar termijn. Ze is wereldwijd bekend en geprezen, maar in eigen land werd ze de afgelopen tijd steeds minder populair. Een terugblik. De conservatieve partij heeft in 2017 weliswaar de verkiezingen gewonnen, maar behaalt geen meerderheid. Hierdoor lukt het Labour een coalitie te vormen met Ardern als premier. Op 26 oktober 2017 wordt ze beëdigd, als jongste premier in de geschiedenis van het land. Een paar maanden later komt de nieuwe premier via Instagram met mooi nieuws. “Ik zal tegelijk eerste minister en moeder zijn”, is de tekst waarmee ze haar zwangerschap aankondigt. Tot de geboorte van haar dochter in juni werkt de wereldleider door. Ze is na de Pakistaanse premier Bhutto de eerste zittende premier die bevalt. Na de bevalling gaat Ardern zes weken op verlof, een periode waarin vice-premier Winston Peters het land leidt. Bij terugkomst op haar werk maakt de premier direct een statement. Ze neemt haar drie maanden oude baby mee naar de algemene vergadering van de VN in New York. Het meisje krijgt nog borstvoeding en moet daarom in de buurt van haar moeder blijven. Baby Neve wordt door haar vader, Clarke Gayford, verzorgd als haar moeder aan het werk is. Ardern wordt dan al beschouwd als symbool voor de emancipatie en maakt dat ook in haar statement duidelijk. “Ik snap dat iedereen het interessant vindt dat ik de tweede vrouw ter wereld ben die een kind heeft gekregen tijdens haar premierschap”, zegt ze tegen de Nieuw-Zeelandse pers. “Het is ongebruikelijk. Maar er komt een dag dat dat niet meer zo is. Dat het niet meer gezien wordt als iets buitengewoons. En ik kijk uit naar die dag.” En dan, op 15 maart 2019, vindt de dodelijkste schietpartij in de moderne Nieuw-Zeelandse geschiedenis plaats. Een Australische extremist schiet bij twee moskeeën in Christchurch 51 mensen dood, 40 mensen raken gewond. Alle ogen zijn op Nieuw-Zeeland gericht als de premier nabestaanden bezoekt en met de moslimgemeenschap in gesprek gaat. Haar reactie wordt wereldwijd geprezen. Drie dagen na de aanslag kondigt de Nieuw-Zeelandse premier aan dat het kabinet het in grote lijnen eens is over hervormingen van de wapenwet. “We hebben als kabinet een beslissing genomen, we zijn verenigd”, zegt ze na het indienen van het wetsvoorstel. Binnen een maand wordt het voorstel, vrijwel unaniem, goedgekeurd. Resultaat: alle automatische en semi-automatische aanvalswapens worden verboden. Iets dat in Nieuw-Zeeland tot dat moment niet voor te stellen was. Als begin 2020 de wereld op slot gaat door de coronapandemie is Ardern nog altijd ontzettend populair. De premier kiest voor een strenge lockdown. Terwijl het virus wereldwijd steeds meer levens eist, houdt Nieuw-Zeeland het virus onder controle. Alle reizigers moeten in quarantaine en al snel volgt een lockdown voor het hele land. Ook binnenlandse reizen zijn verboden en nagenoeg alle winkels moeten dicht. De eilandstaat gaat op slot. Door het eiland af te zonderen van de rest van de wereld kunnen mensen hun leven weer oppakken. Door de lage besmettingsgraad zijn Nieuw-Zeelanders dan nog blij met hun premier. In oktober haalt de Labour Party een absolute meerderheid van de stemmen, wat geen partij in decennia daarvoor is gelukt. Terwijl de rest van de wereld in lockdown zit, wordt in Auckland het nieuwe jaar 2021 op feestelijke wijze gestart. Maar al snel wordt duidelijk dat Arderns beleid ook een keerzijde heeft. Voor Nieuw-Zeeland is de toeristische industrie belangrijk en dus lopen veel mensen inkomsten mis. Ze krijgt veel kritiek, omdat ze economische belangen te weinig zou meewegen. Ook konden Nieuw-Zeelanders in het buitenland een tijd lang hun eigen land niet meer in. En uiteindelijk komt de vaccinatiecampagne moeizaam op gang. Het leidt ertoe dat de populariteit van Ardern snel daalt. Nu, met haar aangekondigde vertrek, moet haar partij op zoek naar een nieuw gezicht.