De Chinese miljoenenstad Shanghai heeft de coronalockdown voor onbepaalde tijd verlengd en uitgebreid naar alle delen van de stad. Het coronabeleid van Shanghai was tot nu toe een stuk minder streng dan bijvoorbeeld in Peking. Autoriteiten sloten eerder hooguit een gebouw of een wijk af. Zo leek het ook deze keer te gaan. Eind maart nam het aantal nieuwe coronabesmettingen in de stad toe en besloten de autoriteiten om bepaalde wijken in lockdown te plaatsen. Ook werden alle 26 miljoen inwoners getest op het coronavirus. Gisteren werden 13.000 nieuwe besmettingen vastgesteld. In vergelijking met Nederland is dat aantal vrij laag, maar voor China, waar een zero-covidbeleid geldt, was dat het signaal om de hele stad op slot te doen. Mensen die besmet zijn moeten naar een quarantainecentrum totdat ze weer virusvrij zijn. Mensen die ook ziek zijn, naar het ziekenhuis. De kritiek op dit beleid begint toe te nemen. Die quarantainecentra, in bijvoorbeeld sportscholen en treinstations, zitten vaak overvol. Kinderen en ouders worden van elkaar gescheiden en ook worden mensen met en zonder symptomen soms bij elkaar in een ruimte geplaatst. Toch is er bij de regering geen teken van aarzeling te bespeuren over de aanpak. “De preventie en bestrijding van de epidemie in Shanghai bevindt zich in de moeilijkste en meest kritieke fase”, zegt Wu Qianyu, van de gemeentelijke gezondheidscommissie. “We moeten ons zonder aarzelen aan het algemene beleid houden.” China heeft zo’n 38.000 zorgmedewerkers uit andere delen van het land naar Shanghai gestuurd om daar bij te springen. De uitbraak in Shanghai is van het formaat dat we in China voor het laatst hebben gezien in Wuhan. China blijft sturen op het volledig naar nul terugbrengen van het aantal besmettingen. Afgelopen maand is dat geprobeerd met korte lokale lockdowns van bijvoorbeeld kantoren of flatgebouwen, maar dat werkte niet goed genoeg. Daarom is nu deze stap genomen. De onvrede over de maatregelen groeit. Ouders werden van kinderen gescheiden, honden mogen op veel plekken niet naar buiten en doen hun behoefte noodgedwongen in appartementen. Niet overal is voldoende eten en er is op veel plekken geen duidelijk einde in zicht. Dat leidt tot begrijpelijke woede. Shanghai is lange tijd grotendeels buiten schot gebleven, maar krijgt nu de volle laag aan maatregelen over zich heen, iets dat de woede kan verklaren. In andere steden was er ook wel kritiek op het lockdownbeleid, maar het gebeurt nu op iets grotere schaal. Shanghai was tot nu toe een stad waar nauwelijks maatregelen golden, waar je lange tijd relatief minder mondkapjes op straat zag dan in Peking en waar de restaurants altijd gewoon vol zaten.