Nederlandse vissers hebben vanochtend in het Nauw van Calais een man gered die vastzat op een boei. Hij vertelde kapitein Teunis de Boer dat hij met zijn kajak was omgeslagen. “Hij zei dat hij op 15 oktober was vertrokken uit Dover. Hij was uitgeput en zwaar onderkoeld.” Wanneer het precies is misgegaan met de kajakker is onduidelijk. De Boer, die op het Franse schip Madeleine vist op mul, rode poon en inktvis, vertelt tegen de NOS dat de Engelsman vermoedelijk in “elk geval dagen” op die boei heeft doorgebracht. “Het was een uur of elf, we voeren door Het Kanaal en passeerden een boei die een droge bank markeert. We kwamen dichterbij, ik was bezig mijn elektronische logboek in te vullen, toen ik ineens iets zag bewegen op die boei. Ik pakte mijn verrekijker en zag iemand in een zwembroek op die boei, die als een gek heen en weer zwiepte.” De Boer, die uit Urk komt, kon zijn ogen niet geloven. “Ik heb toen een geluidssignaal gegeven om te laten zien dat ik hem had gezien. Er stond best veel stroom, dus toen zijn we met de kop in de stroom ernaartoe gevaren. Toen we een metertje of tien van de boei waren, gooiden we reddingsboeien in het water. Die heeft-ie te pakken gekregen.” De uitgeputte Brit werd daarop aan boord gehesen. “Hij vertelde dat hij naar de overkant wilde en was omgeslagen. Hij zat onder de blauwe plekken en vertelde dat hij zich in leven had gehouden door mossels van de boei te schrapen en krabbetjes en zeewier te eten.” “We hebben hem droog gemaakt en in de kombuis op temperatuur laten komen. Hij dronk in no time een paar liter water, hij had dagen niet geslapen, zijn ogen zaten diep in zijn kassen.” De Madeleine, met aan boord drie Nederlanders en twee Fransen, schakelde de Franse kustwacht in. “Die stuurde een helikopter, hij was er binnen tien minuten.” De kustwacht zette een arts af op de Madeleine en vervoerde later ook de uitgeputte avonturier naar het ziekenhuis. “We zijn dankbaar dat we hem hebben gezien”, zegt De Boer, nog altijd onder de indruk. “We zien het als een wonder. Voor hetzelfde geld waren we er zo aan voorbijgevaren en het had niet langer moeten duren.”