Eentje ligt op een rif dat in 1614 door een Nederlandse kapitein in kaart werd gebracht bij New York. Een ander biedt een prachtig uitzicht op de stad Cleveland, maar is alleen per boot te bereiken. Bij de derde zou een verdronken vuurtorenwachter nog altijd rondspoken. De Amerikaanse overheid wil af van tien vuurtorens. Sommige zijn in de algemene verkoop, andere kunnen gratis worden overgenomen als ze maar een publieke functie behouden. De meeste torens zijn meer dan een eeuw oud. Omdat moderne technologie als gps tegenwoordig veel taken heeft overgenomen, stoot de Amerikaanse overheid regelmatig vuurtorens af. Sinds 2000 zijn er een stuk of 80 overgedragen aan lagere overheden of stichtingen en 70 verkocht. Sommige zijn nu bijvoorbeeld ingericht als woning. “De heroïek van de eenzame vuurtorenwachter spreekt nog veel mensen aan”, legt woordvoerder John Kelly aan persbureau AP uit over de aantrekkingskracht van dit onroerend goed. “En ze zijn vaak gebouwd op prominente locaties met adembenemend uitzicht.” Als voorbeeld noemt hij de Warwick Neck Light in Rhode Island. 15 meter hoog, net niet twee eeuwen oud. “Die staat op een klif die uitkijkt over de Narragansett Bay en heeft echt de wow-factor.” Aan andere vuurtorens zijn bijzondere verhalen verbonden. De achthoekige Plymouth Lighthouse staat bijvoorbeeld op de plek waar Amerika’s eerste vrouwelijke vuurtorenwachter werkte. Hannah Thomas nam het werk van haar man John over toen die in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog aan de pokken stierf. Het baken kon niet voorkomen dat een vrachtvaarder in 1778 tijdens een storm aan de grond liep. Een reddingsactie over de dichtgevroren baai kwam te laat voor de 72 opvarenden die doodvroren onder het wakende licht van de vuurtoren. Over de Penfield Reef Lighthouse wordt in Connecticut het spookverhaal verteld dat de omgekomen vuurtorenwachter er nog rondwaart. Rond Kerstmis 1916 verdronk hij toen hij in een storm naar het vasteland voer om cadeaus aan zijn gezin te brengen. Zijn opvolger was de eerste die sprak van onverklaarbare koude rillingen en mysterieuze schimmen. Mogelijke kopers moeten ook rekening houden met meer praktische zaken. Zo is bij Plymouth nog altijd een misthoorn in gebruik, op afstand bediend door de kustwacht. Het gebouw voor de kust van Cleveland kan bij strenge winters door ijs worden ingekapseld. Pittoresk, maar ook onhandig.