De eerste raket die voor het grootste deel bestaat uit 3D-geprinte onderdelen werd afgelopen nacht gelanceerd. Hoewel de raket door motorproblemen niet in een baan rond de aarde terechtkwam, spreken de makers wel van een succesvolle lancering. De Terran 1 werd vanuit Cape Canaveral in Florida gelanceerd. Na ongeveer 80 seconden bereikte de raket een hoogte van ongeveer 16 kilometer boven Atlantische Oceaan. Op dat moment had de raket een snelheid van 1999 kilometer per uur en doorstond het ruimtevaartuig de extreme krachten waaraan het werd blootgesteld. Volgens de makers was dat een van de belangrijkste doelen van de lancering. Zie hier hoe de raket de lucht in schiet en hoe die geprint werd: De motor van de eerste trap van de raket (het onderste deel van de raket) functioneerde naar behoren. Maar daarna weigerde de motor van het tweede deel van de raket dienst. Deze motor had de raket in een baan om de aarde moeten brengen. De raket is 34 meter hoog en bestaat voor ongeveer 85 procent uit 3D-geprinte onderdelen. In de ruimtevaart worden vaker dit soort geprinte onderdelen gebruikt, maar nog nooit bestond een raket er voor zo’n groot deel uit. Het streven van maker Relativity Space is om een raket te maken die voor meer dan 95 procent 3D-geprint is. Op dit moment zijn de delen die nog niet op deze wijze vervaardigd zijn onder meer de elektronica. Het voordeel van een 3D-geprinte raket tegenover een traditioneel exemplaar is dat deze raket betrouwbaarder, lichter en sterker is, zegt ruimtevaartdeskundige Erik Laan. “Want je kunt met 3D-printing bepaalde componenten maken die je met andere bewerkingstechnologieën niet kunt maken.” Volgens hem kan deze lichtere raket zwaardere satellieten meenemen dan reguliere raketten. De betrouwbaarheid gaat volgens hem omhoog omdat de raket uit minder onderdelen bestaat: “Bij elke aansluiting van elk component naar de andere component, heb je risico’s dat daar dingen misgaan. Door ze uit één stuk te maken, verlaag je dat risico.” Wat de raket ook uniek maakt, is dat de motor methaan verbruikt. Laan: “Dat is ook voor het eerst dat er een raket is gelanceerd die bijna in een baan om de aarde is gekomen met methaan als brandstof.” In tegenstelling tot de gebruikelijke stuwstoffen kerosine en cryogene waterstof, komt methaan voor op de planeet Mars. De ruimtevaartdeskundige suggereert dat er in de toekomst een kleine fabriek op Mars gebouwd kan worden om methaan te produceren. Hierdoor kan een raket naar Mars toegaan en daar ‘tanken’. Twee eerdere pogingen om de raket te lanceren mislukten. Laan zegt dat dat vooral te maken had met de extreme voorzichtigheid van de makers. De eerste keer voer een bootje door het gebied dat tijdens de lancering vrij had moeten zijn. De tweede keer waren er bij de makers zorgen over de temperatuur van de stuwstof van de motor, maar had de raket in principe wel gelanceerd kunnen worden, denkt Laan. In de toekomst wil Relativity Space een grotere raket lanceren die een lading van zo’n 20 ton de ruimte in kan schieten. Deze raket, de Terran R, moet in tegenstelling tot de Terran 1 volledig herbruikbaar zijn.