‘Beer’ Masayavanic verkruimelt nog even een flinke klont wiet en stopt de kruimels in zijn waterpijp. Tussen de witte dampen die voor zijn gezicht kringelen is een zacht maar voldaan “ohhhhhh” te horen. “Ik ben dol op cannabis”, zegt hij. Opvallend, omdat wiet in zijn jeugdjaren zijn veelbelovende acteercarrière heeft laten ontsporen. Beer speelde in een aantal films en in de best bekeken sitcom van Thailand. “Maar ik werd gearresteerd met wiet op zak. Dus werd ik uit de serie gegooid.” Het was de tijd dat er in Thailand nog draconische straffen stonden op drugsbezit en -gebruik. Beer kwam onder een celstraf uit. Maar de daaropvolgende jaren raakte hij in een diepe depressie vanwege zijn verloren carrière. “Tien jaar liep ik rond met zelfmoordgedachten. Ik kreeg medicijnen voorgeschreven die mij ziek maakten. Maar het was juist cannabis dat mijn leven heeft gered.” Want Beer bleef smoken en ook op de straten van Bangkok handelen. Het roken hield zijn depressieve gedachten onder controle, het handelen was een enorm risico. Maar de verkoop in de illegale tijden gaf hem genoeg ervaring toen de afgelopen jaren ineens een versoepeling in de cannabisregels kwam. In 2018 werd medicinale wiet legaal in Thailand, afgelopen zomer werd cannabis volledig gedecriminaliseerd, als eerste land in Zuidoost-Azië. De zet was vooral bedoeld om de door corona vernielde economie weer aan te jagen. “Wij waren een van de eerste coffeeshops die open gingen. We hadden namelijk nog wat wiet in de opslag staan,” zegt Beer knipogend, om daarna in een bulderende lach uit te barsten. Nu is hij een van de bekendste cannabisondernemers van het land. We ontmoetten hem in Bangkok: Maar hij was niet de enige die ineens geld in de decriminalisering van cannabis zag. Plots doken er honderden coffeeshops en straatkraampjes op waar wiet, gummybeertjes en drankjes met cannabisextract werden verkocht. En dat leverde problemen op volgens cannabiswetenschapper Jirasak Tharajak. “Mensen waren niet goed geïnformeerd over wat de regels zijn. Dus daardoor ontstond er veel verwarring.” Dat kwam doordat de regering cannabis wel decriminaliseerde, maar geen wet had opgesteld om te reguleren wat nou wel en niet mocht. Plots ging de politie mensen arresteren die geen verkoopvergunning hadden. Die moesten weer vrijgelaten worden, omdat nergens in een wet stond wat voor vergunning je nodig had en waar je die moest halen. Uiteindelijk besloot ook de politiechef van Bangkok maar om niemand te arresteren tot er meer duidelijk werd over de regelgeving. Het enige waar de politie tegen zou ingrijpen, was tegen mensen die op straat een jointje opstaken. En dat was dan gebaseerd op een overlastverordening, die niks met wiet te maken heeft. Dat het speelveld zo extreem liberaal was geworden, baarde Thaise artsen zorgen. Om de haverklap waren er weer berichten over mensen die in het ziekenhuis belandden omdat ze te veel cannabisproducten hadden gebruikt. Minderjarigen kwamen meer in aanraking met cannabis. En ongereguleerde straatverkopers verkochten rommel. Dus trokken medici aan de bel met een open brief. De regering is inmiddels bezig met een cannabiswet, maar het is nog onduidelijk hoe ver de regulering in de wet zal gaan. Beer is er zenuwachtig over. “Ik ben dol op de huidige vrijheid. Maar ik word best boos van straatverkopers die aan minderjarigen verkopen. Die zorgen ervoor dat de regulering nog strenger zal worden.” Ook volgens cannabiswetenschapper Tharajak is een heel strenge wet onnodig. “Als er duidelijke regels komen en mensen goed geïnformeerd worden, kunnen ze zelf de beslissing nemen of ze cannabis gebruiken of niet.” Inmiddels is een groep artsen zelfs een rechtszaak begonnen om de hele decriminalisering terug te draaien. Beer zou het niet trekken als dat zou gebeuren. “Mijn comeback was een soort wraak. Ik ben dol op wiet, en daarom ben ik ook zo’n goede ondernemer.” Maar vooral heeft Beer er geen zin in dat cannabis opnieuw zijn ondergang wordt. “Dit is niet zakelijk voor mij. Dit is persoonlijk.”